By:
Nezir Can
نقلمکان به ترکیه خیلی پیچیدهتر از این است که فقط وسایل خانه را جمع کنید و راهی ترکیه شوید تا در کالکان ملک بخرید یا در بدروم ویلا بخرید. تجربه زندگی در خارج از کشور هیجانانگیز و چشمگشاست، اما میتواند چالشبرانگیز هم باشد.
دلتنگی برای خانه، مشکلی رایج در میان تازهواردان به ترکیه است. نشانههای آن عبارتاند از:
همانطور که میبینید، دلتنگی برای خانه میتواند به شکلهایی بسیار غیرمنتظره بر ما اثر بگذارد. در ادامه با چند راهکار برای کنار آمدن با این احساس آشنا شوید تا دوره سازگاری را پشت سر بگذارید و از آن عبور کنید.

با وجود نامش، دلتنگی برای خانه ممکن است ربطی به خانه واقعیتان نداشته باشد. این احساس از نیاز انسانی ما به ارتباط، عشق و امنیت سرچشمه میگیرد. برخی پژوهشها حتی نشان میدهند دلتنگی برای خانه نوعی سوگواری است؛ شبیه سوگوارشدن برای پایان یک رابطه یا مرگ کسی. وقتی علت اصلی این احساس را بشناسید، شاید بهتر بتوانید با آن کنار بیایید.

داشتن وسایلی که در «خانه» برایتان عزیز بودهاند، میتواند تکیهگاهی برای هویت شما باشد و از شدت دلتنگی بکاهد. عکسهای خانواده یا وسایلی که به هویت فرهنگیتان مربوطاند، کمک میکنند احساس پیوند داشته باشید. بااینحال، اطراف خود را به زیارتگاهی برای سرزمین مادریتان تبدیل نکنید؛ کمکم چند وسیله تازه را که در مسیر پیدا میکنید به محیطتان اضافه کنید. این چیزهای تازه لزوماً وسیله نیستند؛ میتوانید به موسیقی ترکی گوش دهید یا یک سریال ترکی تماشا کنید.

پژوهشها نشان میدهند انجام کارهایی که برایتان خاطرهانگیز و نوستالژیکاند، میتواند به کاهش دلتنگی کمک کند. این حس آیین و سنت است که احساس پیوند را تقویت میکند. غذاهای موردعلاقهتان را بخورید، به باشگاهی بپیوندید که در خانه عضو آن بودید یا سرگرمی قدیمیتان را در محیطی تازه از سر بگیرید. حتی میتوانید دوستان ترک تازهتان را هم با خود همراه کنید تا پیوند میان چیزهای آشنا و محیط جدیدتان محکمتر شود.

این باور قدیمی وجود دارد که حرفزدن درباره دلتنگی برای خانه میتواند آن را شدیدتر کند. اما پژوهشها خلاف این را نشان میدهند: صحبتکردن درباره احساسات میتواند به کاهش دلتنگی کمک کند و نادیدهگرفتن کامل آنها ممکن است حالتان را بدتر کند. با دوست یا یکی از اعضای خانوادهتان تماس بگیرید.

نوشتن همهچیز به شما کمک میکند اتفاقاتی را که در محیط جدیدتان میگذرد بهتر درک کنید. پژوهشها نشان میدهند این نوع خوداندیشی در محیطی تازه بسیار مفید است. سعی کنید هنگام نوشتن بر نکات مثبت تمرکز کنید. اگر احساسات و تجربههای منفیتان را هم ثبت میکنید، زمانی بگذارید و درباره علت این احساسات بنویسید. دفتر خاطرات راه خوبی است تا به گذشته نگاه کنید، پیشرفتتان را ببینید و متوجه شوید چه مسیری را طی کردهاید.

ورزش باعث ترشح اندورفین میشود؛ مواد شیمیایی طبیعی بدن که احساس خوبی ایجاد میکنند. اندورفین به مقابله با اضطراب، استرس و افسردگی کمک میکند؛ نشانههایی که در دلتنگی برای خانه رایجاند. اگر امکان دارد، با دیگران ورزش کنید تا تمرینتان به فرصتی برای معاشرت تبدیل شود.

صحبتکردن با عزیزانتان در کشور خودتان میتواند به شما احساس حمایت و نزدیکی بدهد؛ اما سعی کنید برنامهای منظم برای تماسها داشته باشید و مدت و تعداد دفعات آنها را محدود کنید. به این ترتیب، نمیگذارید دلتنگی مانع تجربهکردن زندگی جدیدتان شود.

ترس از جا ماندن از اتفاقها، یا همان FOMO، واقعیت دارد و شبکههای اجتماعی آن را تشدید میکنند. وقتی دلتنگ خانه هستید، دیدن عکسهای دوستانتان در حال خوشگذرانی یا بهروزرسانیهای شاد آنها میتواند احساس تنهایی و ناراحتی را در شما بیشتر کند. زمان استفاده از Facebook یا Twitter را به مدت کوتاهی در هر روز یا هر هفته محدود کنید تا مدام به دوستانتان در کشور خودتان فکر نکنید.

احساسات منفی گاهی به شکل عادتهای غذایی ناسالم، مثل خوردن شیرینی یا غذاهای سرخشده، بروز میکنند. این کار فقط حالتان را بدتر میکند. خوشبختانه در ترکیه بهراحتی میتوانید غذای تازه و سالم و محصولات کشاورزی باکیفیت پیدا کنید. رفتن به بازارها و رستورانها راه خوبی برای بیرونرفتن و گشتوگذار هم هست.

درحالیکه دوستیابی در خانه جدیدتان راهی عالی برای آشنایی با فرهنگ محلی است، گاهی فقط کسی که اهل کشور خودتان باشد میتواند درک کند چه احساسی دارید. با یکی دو نفر از هموطنانتان که مهاجر هستند ارتباط برقرار کنید؛ اما مراقب باشید در دام رایج مهاجران نیفتید و فقط با افرادی از کشور خودتان معاشرت نکنید.

گاهی گفتنش از انجامدادنش آسانتر است، اما مشارکتکردن بهترین راه برای فعالماندن و ایجاد شبکهای اجتماعی و قوی در ترکیه است. به یک باشگاه، گروه ورزشی یا کتابخوانی بپیوندید. داوطلب شوید و هیچ دعوتی را رد نکنید. خیلی زود یاد میگیرید جنبههای منحصربهفرد محیط تازهتان را دوست داشته باشید.

ندانستن زبان محلی میتواند مانع بزرگی برای احساس تعلق باشد. پیش از آنکه حتی به خرید ملک برای فروش در اوواجیک یا چالیش فکر کنید، چند عبارت پایه یاد بگیرید و بعد از رسیدن، در کلاس زبان ثبتنام کنید. وقتی بتوانید با اطرافیانتان ارتباط برقرار کنید، اعتمادبهنفس و احساس تسلط بیشتری بر زندگی تازهتان خواهید داشت. یادگیری زبان، البته، راه را برای دوستیهای تازه هم باز میکند.

ممکن است وقتی بعد از دو هفته، شش هفته یا دو ماه هنوز عاشق محیط تازهتان نشدهاید، احساس ناامیدی کنید. شاید کسانی را بشناسید که زودتر با شرایط سازگار شدهاند. اما صبور باشید. بدانید که با کمی پشتکار، زمانی میرسد که در خانه جدیدتان احساس آرامش کنید و روزهای اول و دستوپاگیرِ جاافتادن، به خاطرهای دور تبدیل شوند.

گوگل را باز کنید و درباره جاذبههای محلی شهرتان تحقیق کنید. چند جایی را که دوست دارید ببینید پیدا کنید؛ مثل کافهها، مسیرهای پیادهروی یکروزه و آبشارهای محلی، و نام همه را جایی یادداشت کنید. برای مثال، خودتان را به دیدن یکی از آنها در هر هفته به چالش بکشید. این کار هم سرگرمی برایتان فراهم میکند و هم تمرکزتان را روی ماجراجوییهای پیش رو نگه میدارد. دیدن این مکانهای جذاب همچنین به شما یادآوری میکند که اصلاً چرا به ترکیه نقل مکان کردید.

برنامه روزانه به روزتان ساختار و هدف میدهد. بدون آن، ممکن است احساس کنید بیتکیهگاه و سردرگم هستید و دلتنگیتان بیشتر شود. داشتن شغل، طبیعتاً کمک میکند؛ اما اگر برای بازنشستگی به ترکیه آمدهاید یا هنوز شغلی ندارید، مطمئن شوید هر روز در ساعت مشخصی از خواب بیدار میشوید و برای خودتان برنامهای میچینید. حتی اگر برنامهتان فقط شامل قدمزدن و سرزدن به بازار محلی باشد، باز هم از داشتن هدفی برای روزتان بهرهمند میشوید.

بیرون آمدن از منطقه امنتان شما را وادار میکند با ترسهایتان روبهرو شوید. وقتی با ترسهایتان مواجه شوید، کمکم احساس میکنید کنترل آنها را در دست دارید و خیلی زود محیط جدیدتان را مکانی امن و دلپذیر میبینید، نه جایی بیگانه و نامهربان.

بسیاری از افراد هنگام مهاجرت به خارج از کشور، خودشان را تحت فشار میگذارند تا در جامعه جدیدشان مشارکت کنند و با فرهنگ آنجا سازگار شوند. البته این بهترین راه برای سازگاری و خو گرفتن به محیط است، اما لازم نیست کاملاً از خودتان فاصله بگیرید. هر از گاهی به یک بار مخصوص مهاجران سر بزنید، خوراکیهای گرانقیمت کشور خودتان را بخرید یا با هموطنانتان دیدار کنید؛ این کاملاً طبیعی است. چشیدن طعم خانه میتواند بسیار آرامشبخش باشد و یادتان بیاورد از کجا آمدهاید. بههرحال، شما ترک نیستید و هیچوقت هم نخواهید شد؛ پس چرا وانمود کنید؟