home درباره ترکیه درباره بولو، ترکیه

درباره بولو، ترکیه

به‌ روز رسانی شده: 29 Jul 2021

تهیه شده : 21 Nov 2015


استان بولو یکی از چشم‌نوازترین مناطق ترکیه است و در شمال‌غرب این کشور قرار دارد. بولو میان پایتخت، آنکارا، و استانبول واقع شده و مساحتی گسترده، بیش از ۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع، دارد. طبیعت اطراف بولو سرشار از جنگل‌ها و کوهستان‌های وسیع است و این منطقه به جنگل‌های انبوه و سرسبز، جانوران و چشمه‌های آب گرم شهرت دارد. طبیعت زیبا و قیمت پایین زمین باعث شده است تعداد خانه‌های خاص و طراحی‌شده در بولو افزایش یابد. اینجا می‌توانید درباره ساخت خانه رؤیایی‌تان در بولو بیشتر بخوانید.

نقشه بولو


تاریخچه بولو

تاریخ دقیقی برای بنیان‌گذاری بولو مشخص نشده است؛ بااین‌حال، برخی یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهند که قدمت بولو دست‌کم به ۱۰۰٬۰۰۰ سال پیش می‌رسد و شواهدی نیز حاکی از سکونت مردم در این منطقه در آن زمان است.

این منطقه اکنون بخشی از استان بولو است و در شرق بیتینیا و جنوب‌غربی پافلاگونیا قرار داشت. حدود سال ۳۷۵ پیش از میلاد، پس از آنکه شاه باس تلاش اسکندر برای تصرف بیتینیا را ناکام گذاشت، بیتینیا از ایران استقلال یافت. منطقه بیتینیا، به‌همراه بخش‌هایی از پافلاگونیا، تا سال ۸۸ پیش از میلاد در قالب پادشاهی خود باقی ماند؛ در آن زمان، میتریدات ششم برای مدتی کوتاه بر آن حکومت کرد و این منطقه بخشی از پادشاهی پونتوس شد. با کمک رومیان، نیکومدس چهارم، آخرین پادشاه بیتینیا، دوباره بر تخت سلطنت نشست؛ اما پس از مرگش، پادشاهی را به روم واگذار کرد.

این واگذاری به سقوط پونتوس و وقوع سومین جنگ میتریداتیک انجامید. در پی آن، این منطقه به‌عنوان استانی جداگانه به امپراتوری روم پیوست که پافلاگونیا را با بیتینیا متحد می‌کرد. در دوره بعدی امپراتوری بیزانس، منطقه بولو تقسیم شد؛ مرز این تقسیم از غرب بیتینیا، در امتداد رود ساکاریا، می‌گذشت و بخش غربی بیتینیا را دربر می‌گرفت. رود ساکاریا حتی امروز نیز مرز جنوبی و غربی استان به شمار می‌رود.

منطقه بولو پس از نبرد ملازگرد در سال ۱۰۷۱ برای مدتی کوتاه به دست ترکان سلجوقی و از زیر سلطه امپراتوری بیزانس خارج شد؛ اما در جریان احیای کومننیان به‌سرعت بازپس گرفته شد. ترکان در پایان دودمان کومنوس به‌تدریج دوباره کنترل منطقه بولو را به دست گرفتند.

حدود سال ۱۲۴۰، ترکان سلجوقی بخش شرقی منطقه بولو، به‌طور مشخص ناحیه پافلاگونیا، را از امپراتوری بیزانس گرفتند و به سلجوقیان روم ضمیمه کردند. قلمرو منطقه به سینوپ و چوبان‌اوغلوها واگذار شد تا از کمکشان در تصرف آن قدردانی شود؛ چوبان‌اوغلوها نیز استقلال قابل‌توجهی از سلطان داشتند. از سال ۱۲۹۰ تا ۱۴۶۰، بخش شرقی زیر سلطه اسفندیاریان قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۴۶۱ به باقی امپراتوری عثمانی پیوست.

بولو سرانجام در سال ۱۸۶۴ و پس از تجدید سازمان اداری، به واحدی اداری و مستقل در امپراتوری عثمانی تبدیل شد؛ هرچند از نظر جغرافیایی همچنان بخشی از ولایت قسطمونی بود.


بولو امروزی

امروزه بولو دیگر شهری بزرگ به شمار نمی‌رود، اما شهری پرجنب‌وجوش با بازارهای محلی است و در کنار خیابان خرید طولانی‌اش، جنگل‌ها و کوهستان‌های دیدنی فراوانی دارد. دانشجویان دانشگاه و سربازانی که در بولو مستقر هستند، نقش مهمی در اقتصاد محلی دارند و بر آن تأثیر می‌گذارند؛ اقتصادی که به‌طور سنتی بر جنگل‌ها و صنایع‌دستی ساخته‌شده به دست ساکنان متکی بوده است. دوشنبه روز بازار است و بیشتر مردم روستاهای اطراف برای خرید هفتگی به شهر می‌آیند.

جاده اصلی استانبول به آنکارا در ابتدا از کوه بولو می‌گذشت و بیشتر مسافران به‌جای ورود به شهر، در رستوران‌های کنار جاده توقف می‌کردند؛ اما از زمان افتتاح تونل کوه بولو، دسترسی آسان‌تر شده است.

فندق در بولو به‌وفور رشد می‌کند و یکی از شیرینی‌های محلی این منطقه با آن تهیه می‌شود. این منطقه همچنین به تولید ادکلنی با رایحه علف شهرت دارد. چشمه‌های آب زلالی که آزادانه در فواره‌های شهر جاری هستند، از محبوب‌ترین ویژگی‌های این منطقه برای مردم محلی به شمار می‌روند.

در ادامه نمونه‌ای از یک ویلای سفارشی در بولو را می‌بینید.


آب‌وهوای بولو

بولو آب‌وهوایی قاره‌ای و مرطوب دارد که به اقلیم اقیانوسی نزدیک است. زمستان‌ها عمدتاً سرد و برفی و تابستان‌ها گرم، با شب‌هایی خنک هستند. در مرکز شهر که از باد در امان است، بخش‌های زیادی از استان بولو اختلاف دمای فصلی زیادی را تجربه می‌کنند و بارندگی معمولاً در سراسر سال به‌خوبی توزیع می‌شود.

میانگین دما در ژانویه ۰٫۹°C است و دما به‌ندرت از ۱۲°C بالاتر می‌رود یا به کمتر از ‎-۱۴٫۰ °C می‌رسد. در اوج ماه‌های تابستان، میانگین دما در ژوئیه حدود ۱۹٫۷°C است و به‌ندرت به کمتر از ۸٫۱ °C می‌رسد یا از ۳۱٫۶ °C فراتر می‌رود.

بولو به‌طور میانگین سالانه ۲٬۵۰۰ ساعت آفتابی دارد.


تفریحات و دیدنی‌های بولو


دریاچه آبانت

دریاچه آبانت یکی از چشم‌اندازهای بی‌نظیری است که شهر بولو در خود جای داده است. این دریاچه در حدود ۲۰ مایل در جنوب‌غربی استان و در ارتفاع ۱۵۰۰ متری قرار دارد. دریاچه واقعاً باشکوه است؛ نیلوفرهای آبی فراوانی سطح آن را آراسته‌اند و جنگلی سرسبز و انبوه آن را در بر گرفته است. در زمستان دریاچه یخ می‌زند و به مکانی محبوب برای اسکیت روی یخ تبدیل می‌شود. در این منطقه چندین اقامتگاه باکیفیت وجود دارد که امکان اقامت را فراهم می‌کنند و آن را به مقصدی ایده‌آل برای بازدید و شب‌مانی تبدیل کرده‌اند.

دریاچه آبانت


پارک ملی یدی‌گولر (هفت دریاچه)

پارک ملی یدی‌گولر (هفت دریاچه) یکی دیگر از شگفتی‌های بولو است؛ جاذبه‌ای نفس‌گیر که توصیفش با کلمات دشوار است. این پارک در حدود ۲۵ مایل شمال مرکز بولو قرار دارد. گولجوک یکی از دریاچه‌های مصنوعی این منطقه است که تنها ۹ مایل در جنوب شهر واقع شده و برای گذراندن یک روز با پیک‌نیک یا پیاده‌روی در میان جنگل‌های سرسبز و دل‌انگیز اطراف، انتخابی عالی است.

پارک ملی یدی‌گولر


کارتال‌کایا

کارتال‌کایا در کوه‌های کوروغلو قرار دارد و مقصدی ایده‌آل برای علاقه‌مندان به اسکی است. این منطقه یکی از سه مقصد برتر ورزش‌های زمستانی در سراسر ترکیه به شمار می‌رود. شور و هیجان این ورزش با آرامشی همراه است که یافتنش در جاهای دیگر دشوار است. کارتال‌کایا کمی بیش از ۲۰ مایل در جنوب‌شرقی مرکز شهر قرار دارد. مراتع آلاداغ نیز در همین کوهستان واقع شده‌اند و جاذبه گردشگری دیگری در این منطقه هستند.

کارتال‌کایا


منگن

منگن در بولو به غذاهای عالی شهرت دارد و سرآشپزهای برجسته بسیاری در این منطقه زندگی می‌کنند. جشنواره سالانه «سرآشپزها» نیز در منگن برگزار می‌شود و در آن، انواع غذاهای ویژه ترکیه عرضه می‌شوند.

منگن، بولو


مودورنو

مودورنو کمی بیش از ۳۰ مایل در جنوب‌غربی شهر قرار دارد. این شهر به پرورش طیور شهرت دارد، اما خانه‌های چوبی سنتی آن که معماری اصیل ترکیه در گذشته را به‌خوبی به نمایش می‌گذارند، شهرت بیشتری دارند.

مودورنو


شهر گوینوک

شهر گوینوک کمی بیش از ۶۰ مایل با مرکز بولو فاصله دارد و در مسیرهای تجاری باستانی آناتولی قرار گرفته است. گوینوک به‌خاطر خانه‌های سنتی ترکی‌اش شهرت دارد و همچنین آرامگاه آک‌شمس‌الدین، استاد سلطان محمد دوم، در این شهر قرار دارد.

شهر گوینوک


مزرعه اسب‌بینیف

مزرعه اسب‌بینیف نه‌تنها این فرصت را به بازدیدکنندگان می‌دهد که اسب‌سواری کنند، بلکه می‌توانند از غذایی فوق‌العاده از آشپزی چرکس نیز لذت ببرند. این مزرعه یکی از مکان‌های عالی برای بازدید است؛ فقط حتماً دست‌کم نصف روز را برای بهره‌بردن از تمام امکانات آن در نظر بگیرید.

مزرعه پرورش اسب


بولو در یک نگاه

شهر بولو این فرصت را به بازدیدکنندگان می‌دهد که هر چهار فصل را هم‌زمان تجربه کنند. کسانی که به‌دنبال آفتاب، شن و دریا هستند، در منطقه آکچاکوجا هر آنچه بخواهند پیدا می‌کنند؛ منطقه‌ای با چشم‌اندازی بی‌نظیر در حاشیه دریای سیاه. در این منطقه چندین ساحل تماشایی و گزینه‌های اقامتی باکیفیت فراوانی وجود دارد.

کونورالپ کمی بیش از ۳۰ مایل در شمال‌غرب شهر بولو قرار دارد و در گذشته با نام باستانی پروسو آد هایپلوم شناخته می‌شد. در اینجا می‌توانید از یک تئاتر رومی که به‌خوبی حفظ شده دیدن کنید و آثار هنری ارزشمند بیزانسی و رومی متعددی نیز در موزه نگهداری می‌شوند. کونورالپ تا سال ۱۹۹۹ تحت مدیریت استان بولو بود. پس از آنکه این منطقه بر اثر زلزله آسیب دید، دستور توسعه گسترده آن صادر شد و کونورالپ در تقسیمات اداری این شهر جدید ترکیه قرار گرفت.

ملک در بولو برای کسانی که می‌خواهند از تابستان مدیترانه‌ای دور شوند و درعین‌حال از آفتاب در آب‌وهوایی خنک‌تر لذت ببرند، آب‌وهوایی ایده‌آل دارد. بولو همچنین از بسیاری از مقاصد گردشگری دیگر ترکیه محافظه‌کارتر است و برای کسانی مناسب‌تر است که می‌خواهند استراحت کنند و از طبیعت زیبای اطراف لذت ببرند، نه اینکه تا نیمه‌شب به خوش‌گذرانی بپردازند.

ملک در بولو