By:
Nezir Can
مصطفی کمال آتاتورک بنیانگذار جمهوری ترکیه بود و برای دههها بر رویدادهای جهان تأثیر گذاشت. تأثیر او بر ملتهای بسیاری، از جمله یونانیها، بریتانیاییها، ایتالیاییها و فرانسویها، اثر گذاشت. حتی بازماندگان خاندان عثمانی نیز با او مخالفت کردند. آتاتورک از چهرههای تعیینکننده قرن بیستم است. او بهعنوان فرمانده نظامی و اصلاحگر، بقایای امپراتوری فروپاشیده را به جمهوریای مستقل تبدیل کرد.
امروز تصویر او همهجا دیده میشود: در میدانهای عمومی، کلاسهای درس، روی دیوار خانهها و پشت ویترین مغازهها. هنوز حتی ۱۰۰ سال هم از میراث او نگذشته، اما ترکها در سراسر جهان او را دوست دارند. سهم انکارناپذیر او در گذر زمان همچنان پابرجاست. برای درک ترکیه مدرن، باید با زندگی و میراث بنیانگذار آن آشنا شوید.

- آتاتورک در سال ۱۸۸۱ در سالونیک به دنیا آمد: این شهر که امروز تسالونیکیِ یونان نام دارد، در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود. معلم ریاضیاش نام «کمال» را برای او برگزید که نشاندهنده کمال و برتری بود.
- از ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۳: او در جریان لشکرکشی گالیپولی (جنگ چاناققلعه) بهعنوان فرمانده به شهرت رسید. در سال ۱۹۲۱، به پاس رهبریاش در جنگ، عناوین غازی و مارشال را دریافت کرد. او در ۲۹ اکتبر ۱۹۲۳ جمهوری ترکیه را اعلام کرد و نخستین رئیسجمهور آن شد.
- از ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸: پس از تصویب قانون جدید نام خانوادگی، جمهوری ترکیه نام خانوادگی آتاتورک را به او اعطا کرد؛ این نام به معنای «پدر ترکها» است. او در ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ درگذشت. ترکیه هر سال در همین تاریخ، ساعت ۰۹:۰۵، برای بزرگداشت درگذشت او یک دقیقه سکوت میکند.

مورخان میگویند اسناد سنتی تاریخ دقیق تولد او را ثبت نکردهاند. بااینحال، آتاتورک بعدها ۱۹ مه را بهعنوان تاریخ نمادین تولد خود برگزید تا آن را با آغاز جنبش آزادیبخش همزمان کند. مادرش، زبیده خانم، او را در کنار خواهرش، مکبوله آتادان، بزرگ کرد. تحصیلات ابتدایی او شامل آموزشهای دینی سنتی و مدرسه نظامی سالونیک بود.
مصطفی کمال زبان فرانسوی آموخت، ادبیات اروپا را خواند و الگوهای سیاسی پاریس، روسیه و دیگر نقاط قاره را بررسی کرد. محیط پیرامونش در بالکان از تأثیرهای یونانی، بلغاری، صربی، آلبانیایی، عربی و روسی شکل گرفته بود. این چهارراه پیچیده، ضعفهای ساختاری دولت رو به فروپاشی عثمانی را به او نشان داد.
مصطفی کمال بهسرعت در درجات نظامی پیشرفت کرد و عناوینی مانند بیگ و سپس پاشا را به دست آورد. او در جریان جنگ جهانی اول، در گالیپولی با نیروهای بریتانیا، فرانسه و دیگر متحدان جنگید و رهبریاش را به نمایش گذاشت. پس از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول، ارتشهای خارجی مناطق مهمی را از ازمیر تا استانبول اشغال کردند.
مصطفی کمال که حاضر به پذیرش اشغال نبود، جنبش مقاومتی را در آناتولی و مناطق همسایه سازماندهی کرد. نیروهای او ارتشهای مهاجم یونان را شکست دادند و به رسمیتشناسی بینالمللی دست یافتند. نظام عثمانی قدیم جای خود را به حکومتی داد که مرکز آن در آنقوره، آنکارای امروزی، قرار داشت.

در میانه آشوب جنگ استقلال، مصطفی کمال در ازمیر با لطیفه اوشاکلیگیل ازدواج کرد. مراسم کوتاه عروسی و دوره ماهعسل آنها نمادی از الگویی تازه برای ازدواج بود. با آنکه ازدواجشان به طلاق انجامید، لطیفه که در اروپا تحصیل کرده بود، نماینده نقش در حال تغییر زنان در جمهوری جدید بود.
آنها فرزند بیولوژیکی نداشتند، اما آتاتورک در سالهای بعد چند کودک را به فرزندی پذیرفت؛ از جمله صبیحه گوکچن، نخستین خلبان زن رزمی ترکیه که نامش اکنون بر فرودگاه بینالمللی صبیحه گوکچن در بخش آسیایی استانبول گذاشته شده است. خواهرش در سراسر بزرگسالی او پیوندی همیشگی با او داشت.
۱۹ مه ۱۹۱۹ نقطه عطفی بنیادین در تاریخ ترکیه بود. این تاریخ یادآور ورود آتاتورک به شهر بندری سامسون در دریای سیاه برای آغاز جنگ استقلال است. پس از جنگ جهانی اول، امپراتوری عثمانی با شکست و تجزیه به دست نیروهای متفقین روبهرو شد. مصطفی کمال پاشا که در ابتدا مأمور نظارت بر انحلال نیروهای عثمانی شده بود، در ۱۹ مه با کشتی اساس باندیرما به سامسون رسید.
او بهجای اجرای شروط متفقین، گروههای مقاومت را سازماندهی کرد و جنبشی سیاسی برای شکست نیروهای اشغالگر به راه انداخت. این پیادهشدن در ساحل به صدور بخشنامه آماسیا، برگزاری کنگرههای ارزروم و سیواس و تأسیس مجلس بزرگ ملی در آنکارا انجامید. کارزاری که در این تاریخ آغاز شد، با پیمان لوزان و اعلام رسمی جمهوری ترکیه به اوج رسید.
آتاتورک ۱۹ مه را بهعنوان آغاز سخنرانی مشهورش در سال ۱۹۲۷، نوتوک، برگزید. امروزه ترکیه و قبرس شمالی این روز را بهعنوان تعطیلی رسمی، روز بزرگداشت آتاتورک، جوانان و ورزش، جشن میگیرند.

ترکیه برای ساختن دولتی مستقل، از قوانین منسوخ فاصله گرفت و بهسوی حکمرانی سکولار حرکت کرد. دادگاههای دینی تعطیل شدند و قوانین سنتی اسلامی در نظام حقوقی کشور جای خود را به قوانین جدید دادند. در سال ۱۹۲۶، پارلمان برای اصلاح قوانین مالکیت و خانواده، قانون مدنی سوئیس را پذیرفت. اقتباسهای بیشتر از قوانین کیفری و بازرگانی اروپا، بنیانی تازه برای نظام قضایی ترکیه فراهم کرد. تأسیس جمهوری همهچیز را دگرگون کرد. مصطفی کمال در مقام رئیس کشور، حکومت امپراتوری سنتی را با نظام حکمرانی جمهوری جایگزین کرد:
- الغای خلافت: دولت خلافت را لغو کرد، دادگاههای دینی را بست و قوانین مدنی برگرفته از نظامهای اروپایی را برقرار ساخت.
- اصلاح الفبا و زبان: در سال ۱۹۲۸، ترکیه خط عربی را با الفبای ترکی مبتنی بر خط لاتین جایگزین کرد.
- زنان: حکومت حقوق سیاسی زنان را گسترش داد؛ از جمله حق رأی برابر و امکان تصدی کرسی در پارلمان.
- اصلاحات تقویم و نام خانوادگی: ترکیه از تقویم رومی و اسلامی به تقویم میلادی تغییر کرد. همچنین همه شهروندان ملزم شدند نام خانوادگی انتخاب کنند.
- روز کودک و تعطیلات ملی: ۲۳ آوریل بهعنوان روز حاکمیت ملی و کودک اعلام شد تا بر رشد جوانان و مشارکت مدنی تأکید شود.

آتاتورک برای خرد، منطق، پژوهش علمی و حس غرور مدنی ارزش قائل بود. او ضمن احترام به اسلام بهعنوان اعتقاد شخصی شهروندان مسلمان، سیاستهای دولتی، اداره کشور و قانون را از نهادهای دینی جدا کرد. دکترین سیاست خارجی او، «صلح در خانه، صلح در جهان»، به شکلگیری روابط ترکیه با اروپا، بالکان و آسیا کمک کرد.
او بهجای آنکه تنها با فرمان حکومت کند، نهادهای قانونگذاری را سازماندهی کرد. در ۲۳ آوریل ۱۹۲۰ مجلس بزرگ ملی را تشکیل داد و اصل تعلق حاکمیت به مردم را پایه گذاشت: «حاکمیت بیقیدوشرط از آن ملت است.» او بر اصول راهنمای بنیادینی تمرکز داشت که اغلب «شش اصل» کمالیسم نامیده میشوند: جمهوریخواهی، خلقگرایی، ملیگرایی، سکولاریسم، دولتگرایی و اصلاحطلبی.
ترکها آتاتورک را دوست دارند، چون اصلاحات و تلاش او برای ساختن کشوری بهتر همچنان بر زندگی روزمرهشان تأثیر میگذارد. او زمانی که قدرتهای اروپایی پس از جنگ جهانی اول قصد تجزیه آناتولی را داشتند، استقلال کشور را حفظ کرد. او هویتی مشترک بر پایه غرور مدنی و پیشرفت به کشور بخشید. اصلاحات او، از برابری در ازدواج و حقوق مالکیت گرفته تا آموزش سکولار، زندگی شهروندان را دگرگون کرد.
موضوع فقط یک چهره تاریخی در ترکیه نیست؛ برای بسیاری از ترکها، آتاتورک نماد بنیان کشور مستقل آنهاست. ترکیه همچنان کشوری بهشدت میهنپرست است و تصویر و اندیشههای او هنوز جایگاهی محوری در زندگی عمومی دارند.

مصطفی کمال باور داشت جمهوریای که نیمی از جمعیتش از زندگی اجتماعی و سیاسی کنار گذاشته شده باشند، نمیتواند شکوفا شود. ترکیه در دوران رهبری او حمایتهای قانونی از زنان و حقوق سیاسی آنان را گسترش داد. این اصلاحات بر قراردادهای ازدواج، طلاق، ارث و حضانت فرزندان تأثیر گذاشتند. در سال ۱۹۳۴، زنان از حق کامل رأیدادن در انتخابات پارلمانی و نامزدی برای تصدی مناصب برخوردار شدند؛ سالها پیش از آنکه چندین دموکراسی اروپای غربی اقدامات مشابهی را اجرا کنند.
زنان پیشگامی چون لطیفه خانم و عفت اینان چهرههای برجستهای شدند. همچنین، تصویب قانون مدنی ترکیه بر پایه قانون سوئیس در سال ۱۹۲۶، قوانین دینی و عرفی چندصدساله را جایگزین کرد. این تغییرات شامل موارد زیر بود:
- تکهمسری، نه چندهمسری، معیار قانونی ازدواج شد.
- زنان میتوانستند خود برای طلاق اقدام کنند و دیگر مجبور نبودند به طلاق یکطرفه از سوی مردان متکی باشند.
- مادران پس از طلاق یا جدایی، از برابری بیشتری در حضانت فرزندان برخوردار شدند.
- زنان در کنار خویشاوندان مرد از حق ارث برخوردار شدند و اجازه یافتند مالک اموال باشند، آنها را مدیریت کنند و بفروشند.
- تنها ازدواجهای مدنی رسمی که مقامهای مورد تأیید ثبت میکردند، اعتبار قانونی داشتند؛ ازدواج مذهبی بهتنهایی معتبر نبود.
در انتخابات سراسری سال ۱۹۳۵، نخستین انتخاباتی که زنان در آن شرکت کردند، ۱۸ نماینده زن به مجلس راه یافتند و ۴٫۶٪ کرسیهای پارلمان را به دست آوردند. در آن زمان، ترکیه از نظر حضور زنان در پارلمان از کشورهایی مانند فرانسه، سوئیس و ایتالیا پیشتر بود. زنان همچنین وارد حوزههای مدیریت دولتی، پزشکی، حقوق، دانشگاه، مهندسی و هنر شدند.
آموزش به یکی از ارکان زندگی روزمره در جمهوری جدید تبدیل شد. نظام قدیمی عثمانی با نرخ بالای بیسوادی و آموزش دینی شناخته میشد و میزان سواد در آن حدود ۱۰٪ بود. زبان ترکی عثمانی با واژگان گسترده عربی و فارسی و تأثیرهای دستوری این دو زبان درآمیخته بود و میان نخبگان تحصیلکرده و عموم مردم فاصله ایجاد میکرد. نیاز به نظامی تازه آشکار بود.
دولت با پذیرش الفبای ترکیِ اصلاحشده و مبتنی بر خط لاتین، در پی بهبود سریع سوادآموزی بود. مدارس ملی (ملت مکتبی) برای آموزش الفبای جدید به بزرگسالان تأسیس شدند. این نظام همچنین به چاپخانهها، نهادهای علمی و وزارتخانههای دولتی کمک کرد تا بر پایه معیارهای بینالمللی مدرن فعالیت کنند.
در سال ۱۹۲۴، وزارت آموزش ملی (میلی ایتیم باکانلیغی) کنترل مدارس کشور را به دست گرفت. مدارس دینی لغو شدند و کنترل مذهبی بر آموزش دولتی پایان یافت؛ برنامه درسی سکولاری شامل علوم، ریاضی و منطق نیز معرفی شد. کلاسهای مختلط بهتدریج رواج بیشتری یافتند و زنان به دانشگاهها و مشاغل تخصصی مانند معلمی، پزشکی، وکالت، پژوهش علمی و مدیریت دسترسی بیشتری پیدا کردند.

آتاتورک شاهد کاهش قدرت و توان مالی خاندان عثمانی در پی از دسترفتن سرزمینها و هزینههای سنگین دولت بود. او برای جلوگیری از تکرار همان مسیر در کشور جدید، مصمم بود جمهوری را به استقلال و تابآوری اقتصادی بیشتری برساند.
ترکیه در چارچوب دولتگرایی، شبکههای راهآهن و کارخانههای صنعتیِ برخوردار از حمایت دولت را برای تولید شکر، منسوجات و فولاد ساخت. بانک ایش جدید به تأمین مالی توسعه کسبوکارهای داخلی کمک کرد. دولت همچنین با ایجاد مزارع نمونه برای آموزش جوامع روستایی، کشاورزی علمی را گسترش داد. این سیاستها پایههای کشوری صنعتیتر و مستقلتر از نظر اقتصادی را بنا کردند.

بیتردید، مصطفی کمال بخش بزرگی از زمینههای شکلگیری ترکیه امروزی را فراهم کرد. چشمانداز و اصلاحات او نهادهایی را بنا نهاد که در قرن بعد مسیر توسعه کشور را شکل دادند. تأثیر دستاوردهای مصطفی کمال و دولتها و رهبرانی که پس از او آمدند، هنوز در سراسر ترکیه مدرن دیده میشود.
خودکفایی دفاعی و فناوری پهپاد: ۸۰٪ از تجهیزات نظامی کشور در داخل تولید میشود. ترکیه به یکی از تولیدکنندگان بزرگ فناوری پهپاد تبدیل شده و پهپادهای آزمایششده در میدان نبرد، مانند بایراکتار تیبی۲ و آکینجی، را به کشورهای بسیاری صادر میکند. طرحهای بزرگ دفاعی دیگر شامل برنامه جنگنده کاآن و کشتی تهاجمی آبیخاکی تیسیجی آنادولو هستند.
جایگاه جهانی: ترکیه دومین ارتش بزرگ ناتو را از نظر شمار نیروهای فعال دارد و در این ائتلاف نقشی مهم ایفا میکند. نیروهای این کشور تجربه رزمی را با توانمندیهای جنگ الکترونیک، دریایی و سامانههای چندلایه پدافند هوایی درهم میآمیزند. ترکیه در چهارراه اروپا و آسیا و خاورمیانه قرار دارد و اغلب در منازعات بینالمللی، توافقهای تجارت دریایی و گفتوگوهای دیپلماتیک منطقهای نقش ایفا میکند.
اقتصاد، زیرساخت و صنعت: ترکیه در تولید خودرو، تولید، منسوجات و پلاستیک تخصص دارد، اقتصادی بیش از یک تریلیون دلار دارد و یکی از صادرکنندگان بزرگ جهان است. طرحهای عظیم این کشور شامل فرودگاه استانبول، شبکههای راهآهن پرسرعت، پلهای معلق و بنادر تجاری دریایی میشوند. شرکت هواپیمایی ترکیش ایرلاینز به کشورهای بیشتری از هر شرکت هواپیمایی دیگری پرواز میکند و استانبول را به قطب مهم سفر و لجستیک بار تبدیل کرده است.
پیشتازی در گردشگری: ترکیه بهعنوان یکی از پربازدیدترین کشورهای جهان، هر سال پذیرای میلیونها گردشگر خارجی در سواحل مدیترانه و اژه، مکانهای تاریخی و مراکز میراث فرهنگی خود است. این کشور با برخورداری از بیمارستانها و مراکز درمانی بزرگ در شهرهای اصلی، به مقصدی برای گردشگران سلامت نیز تبدیل شده که برای جراحی، دندانپزشکی و دیگر درمانها به آن سفر میکنند.
املاک: ترکیه به دلایل متعددی مقصدی مهم برای سرمایهگذاری در املاک است. با توجه به روند نسبتاً سریع خرید و بازاری تثبیتشده برای خریداران بینالمللی، سرمایهگذاران در سراسر کشور خانه میخرند. خارجیها همچنین خانههای تعطیلاتی میخرند و برای دوران بازنشستگی به این کشور میآیند. املاک سهم قابلتوجهی در اقتصاد دارد و برنامههایی مانند اخذ شهروندی ترکیه از طریق سرمایهگذاری و مشوقهای جدید معاف از مالیات برای ۲۰ سال بر جذابیت سرمایهگذاری در این کشور میافزایند.

اگر از آغاز تاریخ شروع کنیم، ترکیه در نزدیکی میانرودان باستان قرار دارد؛ سرزمینی که بهطور گسترده یکی از خاستگاههای تمدن به شمار میرود. مکانهایی مانند گوبکلیتپه را نیز به این پیشینه اضافه کنید؛ یکی از کهنترین مجموعههای آیینی یادمانی شناختهشده جهان. شمار تمدنها و امپراتوریهایی که این سرزمینها را فتح و بر آنها حکومت کردهاند، حیرتانگیز است.
از پارسیان تا لیسیاییها، رومیان و عثمانیان، هر یک ردپای خود را در معماری و سنتهای فرهنگی بهجا گذاشتهاند. تولد جمهوری ترکیه مسیر تاریخ مدرن این کشور را تغییر داد؛ اشغال خارجی پایان یافت و دولتی مستقل شکل گرفت. در نهایت، تنگه بسفر که اروپا و آسیا را از هم جدا میکند، قرنها یکی از مهمترین آبراههای راهبردی جهان بوده است.
