
در انتخابات اخیر شوراهای محلی، حزب مخالف، CHP، پیروز شد و در ۳۵ شهر از مجموع ۸۱ شهر به پیروزی رسید. این پیروزی چشمگیر، لحظهای تاریخی در تاریخ سیاست ترکیه رقم زد.
دلایل گوناگونی که به این پیروزی قاطع انتخاباتی انجامید، موضوع بحثهای جدی میان صاحبنظران و تحلیلگران بوده است؛ بررسی این بحث را به تخصص آنها واگذار میکنم.
اما آنچه شایسته توجه است، پذیرش محترمانه شکست از سوی رجب طیب اردوغان است؛ کسی که دوران ۲۲ ساله حضورش در حزب عدالت و توسعه (AK Party) با رشتهای پیوسته از پیروزیهای انتخاباتی همراه بوده است.
در پی پیروزیهای انتخاباتی گذشته، مخالفان اردوغان و حزبش، چه در داخل و چه در خارج از کشور، بارها آنها را به اقتدارگرایی و تقلب انتخاباتی متهم کردهاند. این اتهامها از ادعای عجیب دخالت گربهها در شبکه برق تا ادعاهایی درباره دستکاری گسترده آرای رأیدهندگان و حتی حضور مردگان پای صندوقهای رأی را دربرمیگرفت.
بااینحال، برخلاف گذشته، پس از این شکست انتخاباتی بهطرز چشمگیری خبری از چنین اتهامهایی نبود.
در عوض، آنچه رخ داد گواهی بر پویایی و سلامت دموکراسی ترکیه بود. رأیدهندگان آزادانه و بدون اجبار یا فریب، از حق رأی خود استفاده کردند. این رویداد بار دیگر استقلال و قدرت تشخیص رأیدهندگان را تأیید کرد و این تصور را که آنها صرفاً گوسفندانی هستند که کورکورانه به سوی صندوقهای رأی هدایت میشوند، از میان برد.
واکنش اردوغان به این نتیجه انتخاباتی نیز شایسته تقدیر بود؛ او بلوغ دموکراسی ترکیه را به رسمیت شناخت. او بر اهمیت انتخابات بهعنوان سنگبنای حکمرانی دموکراتیک تأکید کرد؛ انتخاباتی که در آن اراده جمعی ملت، بیهیچ فشاری و بدون دستکاری بیان میشود.
علاوهبراین، منش بزرگوارانه پیروزها به رهبری اوزگور اوزل، بُعد دیگری از متانت به این رویداد انتخاباتی افزود. آنها با وجود موفقیت چشمگیرشان، از پیروزینمایی پرهیز کردند و بر وحدت و فراگیری تأکید داشتند. این رویکرد بزرگوارانه نشاندهنده تعهد آنها به همبستگی ملی است و از چارچوب تنگ سیاست جناحی فراتر میرود.
در مجموع، انتخابات اخیر شوراهای محلی نشان داد که دموکراسی ترکیه تا چه اندازه تابآور و بالغانه است. این انتخابات بار دیگر تأیید کرد که در یک دموکراسی پویا، انتخابات صرفاً رقابتی برای کسب قدرت نیست، بلکه بازتاب اراده جمعی است؛ جایی که صدای همه شنیده میشود و هر رأی اهمیت دارد. بیتردید، این پیروزیای برای دموکراسی در ترکیه است.
پس از انتخابات شوراهای محلی، مسیر اقتصاد به یکی از محورهای اصلی توجه تبدیل میشود. انتظار میرود مبارزه جاری با تورم ادامه یابد و هزینههای مالی دولت نیز بازنگری شود. هدف از این اقدامات، مهار فشارهای تورمی و افزایش جذابیت ترکیه برای سرمایهگذاران خارجی است.
پیشبینیها حاکی از آن است که پس از انتخاباتی که در آن اصول دموکراتیک ترکیه بهخوبی به نمایش گذاشته شد، امسال در مجموع ۱۸ میلیارد دلار سرمایهگذاری مستقیم خارجی وارد کشور خواهد شد. در نتیجه، نبود انتخابات در ترکیه طی ۴٫۵ سال آینده میتواند نشانه تداوم رشد اقتصادی باشد.
نوشته نذیر جان
