
در کشوری به وسعت ترکیه که میزبان آمیزهای متنوع از فرهنگهاست، وجود گوشههای دنج و پنهان چندان هم عجیب نیست. برای نمونه، میدانستید درست بیرون از استانبول روستایی لهستانی وجود دارد؟
روستای لهستانی پولونزکوی که با نام آدامپول هم شناخته میشود، در نوامبر ۱۸۴۲ بنیانگذاری شد؛ زمانی که رهبران عثمانی به گروه کوچکی از انقلابیون لهستانیِ شکستخورده پناه دادند. شورش آنها علیه روسیه تزاری شکست خورده بود و اعضای گروه جایی برای ماندن نداشتند.
با گذشت سالها، لهستانیهای بیشتری از این منطقه دورافتاده باخبر شدند و جمعیت آن افزایش یافت. پولونزکوی به خانه لهستانیهایی تبدیل شد که از انقلاب، سربازگیری اجباری و مرگی حتمی در اردوگاههای کار اجباری سیبری میگریختند. ساکنان با شکار گوزن و پرندگان در جنگل وسیعی که روستا را دربر گرفته بود، روزگار میگذراندند.
پولونزکوی به پاتوق هنرمندان، انقلابیون سیاسی و روشنفکران تبدیل شد. گوستاو فلوبر مدتی را در روستا گذراند؛ مصطفی کمال آتاتورک، بنیانگذار ترکیه نوین، نیز همینطور. حتی پاپ ژان پل دوم که اصالت لهستانی داشت، مدتی در این روستای کوچک اقامت کرد.
در دهه ۱۹۷۰، گردشگری در ترکیه رونق گرفت و مهمانخانههای کوچکی در روستا شروع به کار کردند. ترکها سفر از استانبول و گذر از جنگل را آغاز کردند تا به این نقطه زیبا برسند. چون هتلها را لهستانیها اداره میکردند، نه ترکها، زوجها برای اقامت مجبور نبودند ثابت کنند با هم ازدواج کردهاند؛ قانونی که در آن زمان برقرار بود. به این ترتیب، پولونزکوی به مقصدی محبوب برای سفرهای عاشقانه جوانان استانبول تبدیل شد.
بعدها، دامنه جذابیتهای پولونزکوی گستردهتر شد و این روستا با کافهها و رستورانهای دنج و دلنشین و ساختمانهای تاریخیاش، به پناهگاهی برای شهرنشینانی تبدیل شد که بهدنبال کمی آرامش و سکوت بودند.

با اینکه لهستانیها در سراسر جهان ساکن شدهاند، پولونزکوی از این نظر منحصربهفرد است که پیوند خود را با ریشههای لهستانیاش حفظ کرده است. تنها حدود ۲۰۰ نفر در روستا زندگی میکنند که ۵۰ نفرشان از نوادگان مستقیم نخستین مهاجران هستند. آنها به زبان لهستانی تسلط دارند و میراث جذاب روستا را زنده نگه میدارند.
این روستای کوچک لهستانی دیگر تبعیدگاهی دورافتاده برای لهستانیها و جدا از دنیای بیرون نیست؛ اما روستایی که یک ساعت با استانبول فاصله دارد، همچنان سرشار از تاریخ و جذابیت است. اینجا بهشتی برای پیادهروی نیز هست و مسیرهای متعدد در جنگل پهنبرگ اطراف روستا پیچوخم میخورند.

این روستا گردشگران علاقهمند به پیادهروی و تاریخ را جذب میکند؛ کسانی که میخواهند در کلیسا و گورستان صدسالهاش، نگاهی به گذشتهای فراموششده بیندازند. بازدیدکنندگانی که میخواهند کمی با تاریخ جذاب روستا آشنا شوند، میتوانند از خانه یادبود زوفیا ریزی دیدن کنند. این کلبه ۱۵۰ساله قدیمیترین خانه روستاست و به یاد زوفیا ریزی اختصاص یافته است. پدر زوفیا این خانه را حدود سال ۱۸۸۱ به سبک لهستانی آن دوره ساخت. عکسها، کتابها و اسنادی که داستان تاریخ روستا را روایت میکنند، در کنار اطلاعاتی درباره خانوادهای که در آن زندگی میکردند، به نمایش گذاشته شدهاند. همچنین میتوانید در تور راهنماییشدهای شرکت کنید که نوه زوفیا آن را برگزار میکند.

این روستای کوچک هر سال در ژوئن یا ژوئیه جشنواره گیلاس برگزار میکند؛ رویدادی که گردشگرانی از سراسر ترکیه و همچنین حدود هزار بازدیدکننده از لهستان را به خود جذب میکند. این جشنواره میراث لهستانی روستا را با موسیقی و رقص محلی سنتی گرامی میدارد. بااینحال، تحولات سیاسی اخیر که بر بودجه جشنواره اثر گذاشتهاند، باعث شدهاند این رویداد کمتر برگزار شود؛ موضوعی که برخی از ساکنان را نگران کرده است که مبادا میراثشان در معرض خطر باشد.
از استانبول، ساعت ۱۰ صبح یا ۲ بعدازظهر با اتوبوس شهری D1 از کادیکوی حرکت کنید. سفر ۹۰ دقیقه طول میکشد. اگر قصد دارید شب را آنجا بمانید، اتاقی در The Country Club رزرو کنید. این هتل که یکی از قدیمیترین هتلهای روستا است، اتاقها و خانههای کوچکی دارد و در کنار دریاچهای کوچک، باغی بزرگ با استخر در اختیار مهمانان میگذارد. باغوحشی هم وجود دارد؛ مجموعهای کوچک از حیوانات آزاد که از کانگورو تا فلامینگو را در بر میگیرد.
بیشتر بخوانید:
* هشت جاذبه پنهان استانبول که واقعاً باید کشفشان کنید