ترکیه اولین کلیسا را پس از نزدیک به ۱۰۰ سال می‌سازد

اعلامیه اخیر احمد داووداوغلو، نخست‌وزیر ترکیه، تأیید کرد که دولت با ساخت نخستین کلیسای این کشور در نزدیک به ۱۰۰ سال گذشته موافقت کرده است. این کلیسا برای جامعه کوچک سریانی در نظر گرفته شده و در یشیل‌کوی، حومه‌ای کوچک در استانبول، ساخته خواهد شد؛ محله‌ای که هم‌اکنون کلیساهای ارتدوکس یونانی، ارمنی و کاتولیک را در خود جای داده است. این کلیسا برای جامعه کوچکی ساخته می‌شود که حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و پناهندگان سریانی از عراق و سوریه را نیز شامل می‌شود. زمین ساخت کلیسا را شورای محلی اهدا کرده و هزینه ساخت را یک گروه سریانی می‌پردازد.

از زمان تأسیس جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳، کلیسای جدیدی ساخته نشده است؛ هرچند انجام بازسازی‌های گسترده در ساختمان‌های موجود مجاز بوده است. زمین واگذارشده برای ساخت این کلیسا در محدوده یک گورستان کاتولیک قرار دارد.


ترکیه در گذشته اقلیت مسیحی بزرگی داشت، اما اکنون ۹۰٪ جمعیت آن مسلمان هستند و مسیحیان تنها درصد اندکی از جمعیت ۷۶ میلیونی این کشور را تشکیل می‌دهند. با این حال، آنکارا در تلاش برای پیوستن به اتحادیه اروپا، گسترش حقوق اقلیت‌ها و بازگرداندن املاکی را که مصادره شده بودند بر عهده گرفته و همچنین از مرمت شماری از کلیساها، کنیسه‌ها و صومعه‌ها حمایت کرده است.

ترکیه سرزمینی باستانی است که اقوام گوناگون و پیروان ادیان مختلف را در خود جای داده است. برخلاف کشورهایی که عمدتاً مسلمان هستند، دولت ترکیه سکولار است و به جدایی دین از دولت باور دارد؛ ازاین‌رو ترکیه کشوری است که مردم در آن برای پیروی از هر دینی آزادند.

نزدیک به ۹۰٪ شهروندان ترکیه مسلمان هستند؛ سهمی بالا برای کشوری با دولتی سکولار. از این میان، ۷۲٪ سنی و ۲۵٪ علوی هستند.

حدود ۱۰٪ جمعیت را غیرمسلمانان تشکیل می‌دهند؛ گروهی متنوع که به ادیان گوناگون تعلق دارند. مسیحیت و یهودیت دو دین رایج‌تر در میان آن‌ها هستند. گفته می‌شود دلیل این تنوع آن است که ترکیه از نخستین سرزمین‌هایی بوده که سکونت در آن آغاز شده و همچنین زادگاه چندین شخصیت کتاب مقدس در مسیحیت و یهودیت است؛ به‌علاوه، مکان‌های بسیاری در آن از سوی مسیحیان مقدس شمرده می‌شوند.

قانون اساسی ترکیه دخالت گروه‌های مذهبی در سیاست را ممنوع می‌کند و تشکیل مدارس دینی نیز محدودیت‌هایی دارد. زمانی که مصطفی کمال آتاتورک به قدرت رسید، حذف نفوذ کلیسا و مذهب از دولت را در دستور کار قرار داد؛ اصلاحاتی که به کمالیسم معروف شد.

با وجود تفاوت آشکار میان دولت سکولار و جمعیتی که اکثریت قاطع آن پیرو یک دین هستند، ترکیه در برابر ادیان رواداری نشان می‌دهد و برخلاف شماری از کشورهای همسایه، امکان برگزاری آزادانه آیین‌های مذهبی گوناگون را فراهم می‌کند؛ ازاین‌رو ترکیه آمیزه‌ای از فرهنگ‌ها و تنوعی است که یافتن نمونه آن در جای دیگر دشوار است.